Als fotograaf is het voor mij nog altijd belangrijk om mezelf te blijven ontwikkelen. Naast de technologische vooruitgang is er ook qua stijl en mogelijkheden veel veranderd in de loop der jaren. Iets wat ik persoonlijk als prettig en uitdagend ervaar. Op de fotovakschool in Apeldoorn heb ik de kneepjes van het vak mogen leren.

CCU

Als voormalig verpleegkundige op een CCU (hartbewaking) ben ik gewend om intensief met mensen te werken. Voor mij persoonlijk is dat een mooie en speciale tijd geweest. Maar uiteraard ook zwaar. In die periode was fotografie een mooie en fijne uitlaatklep. Voorheen bestond mijn werk uit mensen en techniek. Dat is nu nog steeds zo maar dan op een geheel andere wijze. Achter de camera zie ik de wereld heel anders. Ik kan er anders naar kijken en zie ook veel meer.

Werken met mensen

Elke dag bezig mogen zijn met wat je het liefste doet is een voorrecht. Daar ben ik me zeker van bewust. Ik werk dagelijks met verschillende mensen. Kinderen, volwassenen, ouderen maar ook heel kleine baby’s of een combinatie hiervan. Steeds vaker mag ik ook voor bedrijven en websites fotograferen. Totaal anders maar ook zeker zo leuk. Dat maakt dat elke dag anders is en daarom verveelt het ook nooit.

Master Photographers Network

Sinds een aantal jaar ben ik lid van Master Photographers Network. Dit is een beroepsorganisatie voor vakfotografen waar je je bij kunt aansluiten. Het doel is je binnen 2 jaar te kwalificeren tot Brons Master. Daarvoor doorloop je een traject en daarmee ontwikkel je jezelf en kom je als fotograaf op een hoger niveau.

Voor mij is het doel van de kwalificatie om tot een betere kwaliteit te komen dus het proces zelf, de ups en downs maken je tot een betere fotograaf. Hoe groter de struggle is hoe groter de groei.

New born foto’s

Na het brons bereikt te hebben, heb ik even tijd genomen om te bedenken wat het traject zou zijn voor Silver Master. Voor mijn brons serie wist ik dat ik dat met newborn foto’s wilde doen. Deze foto’s sprongen er altijd uit in mijn portfolio. Voor zilver wilde ik graag iets doen wat me ligt. Iets wat anders is en waar ik ook in mijn dagelijkse werk iets mee kan.

Sweet hearts fotografie

Ik fotografeer in mijn studio veel kids. Ik bedacht me hoe leuk het zou zijn om een concept te bedenken waar ik een publiek voor kon interesseren en zelf de styling kon bepalen. Zo is het concept van de Sweet Hearts ontstaan. Kleding werd gezocht en gekocht en inmiddels hebben we een hele collectie.

In dit proces naar mijn zilveren kwalificatie werd ik bijgestaan door 2 coaches, Ad Verijken en Ingrid van Heteren. Het mooie was dat het concept direct goed viel bij klanten. Zo had ik de luxe om een deel van mijn serie uit mijn reguliere werk te halen. Het concept en de naam stond als een huis! Mijn klanten begonnen steeds vaker een “Sweet Heart shoot” te boeken.

Lianne Dekker Fotografie in Dordrecht, Breda en omstreken
Lianne Dekker Fotografie in Dordrecht, Breda en omstreken
Lianne Dekker Fotografie in Dordrecht, Breda en omstreken
Lianne Dekker Fotografie in Dordrecht, Breda en omstreken

Master Photographer zilver

Met deze serie ging ik op voor mijn Silver Master. Ik zakte. Dat was natuurlijk echt een grote desillusie. De jury vond dat er een te groot verschil zat in het lichtgebruik, de serie was niet consistent genoeg. Daar stond ik dan, 1,5 jaar aan gewerkt en niet gekwalificeerd!

Unanieme jury

Uiteraard ben ik de Sweet Heart shoots blijven maken en kon ik voor mijn “nieuwe serie”  een heleboel andere foto’s selecteren. Blijkbaar had ik me weer zoveel verder ontwikkeld dat ik met hele andere ogen naar mijn serie keek. Het was nu ook makkelijker en duidelijker. De serie stond nu veel sneller en duidelijker en was meer een geheel. De uitkomst is inmiddels bekend. GESLAAGD met drie duimen omhoog, een unanieme beslissing van de jury.

De jury was blij dat ik met dezelfde serie was teruggekomen en konden zo de verbeterpunten en dus ook mijn groei heel duidelijk zien.

Best panel 2017

Wat echt helemaal te gek was is dat mijn panel ook is uitgeroepen tot ‘best panel’ van 2017. Dus ‘s avonds stond me nog een verassing te wachten en kreeg ik de wisselbokaal uitgereikt.

Mijn missie is geslaagd hetzij met vallen en weer opstaan. Maar als ik destijds niet gezakt was dan was ik nu niet waar ik nu ben, een betere fotograaf!